Medytacja, mindfulness, uważność czy świadomość to dwa tak obszerne pojęcia, że osobie rozpoczynającej „przygodę” z umysłem i duchem, często trudno jest zrozumieć o co w tym chodzi. Problemem nie jest odpowiedź w formie tysięcy opisywanych praktyk, filozofii czy teorii, tylko pytanie. Na początku warto się przyjżeć samemu pojeciu świadomości.
Świadomość to zdolność widzenia rzeczy takimi jakie są, obserwując wszystko co się wydarza. Świadomość dotyczy zarówno informacji odbieranych ze świata za pomocą zmysłów. np. słuch, dotyk czy wzrok jak i ich interpretacji, myśli, emocji, ego, intuicji czy czucia.
Poszukując techniki, kursu czy innej formy nauki medytacji lub rozwoju, tak naprawdę poszukujesz praktycznej ścieżki otwierania świadomości. Może to być mindfulness, tantra, joga czy dowolna inna praktyka duchowa / medytacyjna. Wszystkie informacje jakie znajdujesz są jedynie teorią wspierającą praktykę, a od Ciebie zależy jaką jej formę wprowadzisz do swojego życia.
Przykładowo oraktykę uważności, tak jak każdą inną formę medytacji można porównać do sportu. Im więcej ćwiczysz, tym większe otrzymujesz efekty, a żadna ilość teorii nie zastąpi praktyki. Jakikolwiek kurs medytacji wybierzesz, jogin (nauczyciel) pomoże Ci rozpocząć proces otwierania świadomości, ale niezbędna regularna praktyka medytacji pozostanie po Twojej stronie.
Nauczyciel ma za zadanie przekazać niezbędną teorię w sposób jasny i zrozumiały, nauczyć podstawowych form praktyki, wzmacniać wiarę w proces, a przede wszystkim wspierać dzięki własnej otwartej świadomości.
Wybór techniki medytacji może być jednorazowy lub spotykamy się z tym problemem częściej, eksperymentując i poszukując. Poszukiwanie własnej drogi rozwoju świadomości, skończy się dopiero gdy poznamy – poczujemy czym jest świadomość i podążymy własną drogą.